YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/2791
KARAR NO : 2012/8693
KARAR TARİHİ : 23.05.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili; müvekkilinin işleteni olduğu tesisin elektrik aboneliğinin bulunduğunu, davalı kurum tarafından kaçak elektrik kullanıldığından bahisle 32.374,60 TL ceza kesildiğini, müvekkilinin cezayı gerektirecek bir usulsüzlük yapmadığını belirterek müvekkilinin kaçak elektrik borcundan dolayı borçsuzluğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; denetime elverişli 2. ve 3. bilirkişi raporunda tutanak öncesi tüketim miktarları ile tutanak sonrası tüketim miktarları arasında orantısızlık bulunduğunun belirtildiği, böylelikle davacı yetkilileri tarafından sayaca müdahale edildiğinin kabulü gerektiği, davacının ödemesi gereken miktarın usulüne uygun hesaplandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, davalı yanca tutulan kaçak elektrik tutanağı nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine ilişkindir. Mahkemece davacının sorumlu olduğu kaçak elektrik tutarının hesaplanması yönünden talimat mahkemesince yapılan keşif ile 01.12.2010 tarihinde makina mühendisi bilirkişi, 08.12.2010 tarihinde hukukçu bilirkişiden ilk raporlar alınmış, bilirkişiler bu raporlarında kaçağa konu sayaç ile ilgili rapor düzenlemiştir. 25.05.2011 tarihli 2. bilirkişi raporu ise kaçak elektrik kullanım bedeline ilişkin hesaplamaya yönelik olup, raporda 90 günlük kaçak elektrik kullanım süresi, 12 aylık süre için de geriye yönelik tüketim farkı dikkate alınarak davacının 32.438,92 TL. borçlu olduğu bildirilmiş, alınan 29.11.2011 tarihli hesaplamaya ilişkin 3. raporda ise 90 günlük kaçak elektrik kullanım süresi esas alınmasına rağmen, davacının borçlu olduğu miktar 2. rapordan farklı olarak 49.209,85 TL. olarak belirtilmiştir.
Mahkemece 25.05.2011 tarihli 2. bilirkişi raporu esas alınarak hüküm tesis edilmiştir. Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13. maddesi ile bu yönetmeliğin uygulanmasına dair EPDK’nın 622 sayılı kurul kararı dikkate alınarak ve raporlar arasındaki çelişki de gözetilerek konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden, anılan yönetmelik hükümleri, 14.12.2009 tarihli sayaç mühürleme tutanağı dikkate alınmak suretiyle yeni bir rapor alınarak hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.