Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2012/4910 E. 2012/11251 K. 05.07.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/4910
KARAR NO : 2012/11251
KARAR TARİHİ : 05.07.2012

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirketin abonesi olan dava dışı … Gıda AŞ.’nin 17.832,86 TL’lik borcuna kefil olduğunu, davalı şirket tarafından … Asliye 1. Ticaret Mahkemesinin 2005/404 esas ve 2008/397 karar sayılı dosyası ile açılan itirazın iptali davasının kısmen kabulüne karar verilerek müvekkili aleyhine 7.133,14 TL icra inkar tazminatına hükmedildiğini, kararın 29.03.2011 tarihinde kesinleştiğini, müvekkilinin 31.05.2011 tarihinde kefil olduğu borç ile ilgili olarak 6111 sayılı af yasasından yararlanmak üzere başvurduğunu, davalı kurumun mahkeme tarafından takdir edilen icra inkar tazminatını da haksız yere borca dahil ettiğini, 6111 sayılı yasa kapsamında ki yapılandırmada yalnızca asıl borçtan müvekkilinin sorumlu olup icra inkar tazminatından sorumluluğu bulunmadığını iddia ederek icra inkar tazminatı olan 7.133,14 TL için borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece neticelenmiş ve kesinleşmiş bir davada hükmedilen icra inkar tazminatı alacağından davacının davalıya borçlu olduğu, 6111 sayılı yasaya göre borç daha sonra yapılandırılsa bile davalı kurumun belirtilen icra inkar tazminatının borca dahil etmemesinin mümkün olmadığı ayrıca mahkemece davalı aleyhine hükmedilen icra inkar tazminatının davacının iddia ettiği gibi abonelik borcunun bir ferisi olmayıp, İİK’nun 67/2. maddesinde de açıkça belirtildiği gibi bir cezai nitelikte tazminat alacağı olduğu, bu tazminatın kanuni bir tazminat olup, abonelik borcunun bir fer’isi olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu nedenle davacı tarafından açılan davanın yersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.