Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2012/5343 E. 2012/9371 K. 04.06.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5343
KARAR NO : 2012/9371
KARAR TARİHİ : 04.06.2012

Davacı … … Döküm Mak. San. Tic. A.Ş. vek. Av. … ile davalı … Çelik San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. … arasında görülen dava hakkında … Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 18.10.2010 gün ve 198/408 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.11.2011 gün ve 3541/14272 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ödemeleri ABD Doları olarak ticari alış veriş gerçekleştiğini, davalının ödemelerini “TL” üzerinden yaptığını, kur farkından doğan 31.01.2009 tarihli ve 59.829.00 TL. bedelli faturanın ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydıyla kur farkından doğan 10.000 TL. alacağın işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ticari ilişki kapamında bütün yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacının kur farkına ilişkin talebinin bulunmadığını, taraflar arasında kur farkının isteneceğine dair yazılı sözleşme bulunmadığını, faturaların “TL” olarak düzenlendiğini, kur farkı isteneceği yönünde teamül de bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; yanlar arasında yazılı bir sözleşmeye dayanmayan satım ilişkisi bulunduğu, satış bedelinin döviz üzerinden ödeneceğine dair uygulamanın olmadığı gibi fatura bedellerinin de tahsil edildiği, tahsilattan önce davacının fazlaya dair haklarını saklı tutmadığı gerekçesiyle kur farkından kaynaklanan alacak isteminin reddine karar verilmiş hüküm, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17.11.2011 tarihli 2011/3541 Esas-2011/14272 karar sayılı ilamı ile onanmış olup, bu onama kararına karşı davacı vekilinin karar düzeltme istemi ile yeniden yapılan inceleme sonucu:
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 203,00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.