YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/18044
KARAR NO : 2014/5979
KARAR TARİHİ : 27.03.2014
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiş ancak mahkemece 26.06.2013 tarihli ek kararla HMK’nun 344. madd. uyarınca davalılar vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmiş, bu kararda davalılar vek. Av. temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkili banka tarafından davalı … Petrol Akaryakıt… A.Ş’ye diğer davalıların kefaletiyle 20.07.1998 tarihli 7.150.000 USD limitli genel kredi sözleşmesine istinaden 5.500.000 USD’lik döviz kredisi kullandırıldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edildiğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalıların haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacının asıl alacağı olandan daha fazla miktarda istediğini, faize faiz yürütüldüğünü, takibin hukuka aykırı olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davacının talebinde kısmen haklı olduğu gerekçesiyle tahsilde tekerrür etmemek üzere davalıların İstanbul 4. İcra Müdürlüğü’nün 2004/17044 sayılı takibe itirazlarının kısmen iptaline, asıl borçlu … Petrol… A.Ş yönünden takibin 15.198.776,18 TL üzerinden devamına, asıl alacak 5.018.945,74 TL’ye takip tarihinden itibaren yıllık %150 temerrüt faizi ve faize %5 gider vergisi uygulanmasına, diğer davalı kefillerin itirazlarının ise kısmen iptaliyle takibin 14.571.388,78 TL üzerinden asıl alacak 5.018.945,74 TL’ye takip tarihinden yıllık %150 temerrüt faizi ve %5 gider vergisi uygulanmasına, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanununun 120. maddesindeki sınırlama gereğince 01.07.2012 tarihinden itibaren avans faizinin iki katı oranında temerrüt faizi ve faize %5 gider vergisi uygulanmasına, icra takibinden sonra 24.03.2005 tarihinde 455.309 USD olarak yapılan ödemenin infazda icra müdürlüğünce gözönünde bulundurulmasına ve davalıların tahsilde tekerrür etmemek üzere %40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluklarına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Mahkemece davalılar vekiline temyiz nisbi harcının yatırılması için çıkarılan muhtıraya rağmen temyiz nispi harcı yatırılmadığı gerekçesiyle 26.06.2013 tarihli ek kararla HUMK’un 434/3 maddesi uyarınca kararın davalılar vekilince temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, anılan bu ek kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin 26.06.2013 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı banka vekilinin temyizine gelince;
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 31.10.2011 günlü konusunda uzman, yeterli incelemeyi içerir bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3- Davacı banka keşide etmiş olduğu 22.06.1999 tarihli ihtarında, 16.02.1999 tarihli ana para+ faiz ve ferileri toplamı 781.240,50 USD ile noter harç masrafı 4.700 USD’nin ödenmediğini belirterek 21.06.1999 tarihi itibariyle hesapların tamamının kat edilerek muaccel hale gelen 455.540.321.134 TL’nin ödenmesi ile henüz vadesi gelmemiş 4.950.000 USD ana para tutarının bloke edilmesini istemek suretiyle tercihini USD türünde alacağı olduğu yönünde kullanmıştır. Keza, davadan önce, takipten sonra yapılan, fakat kısmen uygulandığı anlaşılan protokolde davacı bankanın alacağını USD bazında belirlemiş olması karşısında kat tarihinden takip tarihine kadar yabancı para faizi üzerinden hesaplama yapılmasında ve takip tarihinde TL’ye çevrilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak 6102 sayılı TTK’nun 8. maddesine göre ticari işlerde temerrüt faiz oranı serbestçe belirlenebilir. Davacı banka ile imzalanan Genel Kredi Sözleşmesi bankacılık işi olup TTK’nun 4/1-f maddesi uyarınca ticari iş niteliğinde bulunduğundan TBK’nun 88 ve 120. maddelerindeki sınırlamalar ticari kredilerde uygulanamaz. Mahkemece bu yön gözetilmeden TBK’nun 120. maddesindeki sınırlama uyarınca yürütülecek temerrüt faizi faiz oranı yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanmasına, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine; (3) nolu bentte gösterilen gerekçelerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, davalının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.