YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/1898
KARAR NO : 2014/4376
KARAR TARİHİ : 05.03.2014

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ : 26/09/2013
NUMARASI : 2012/260-2013/245

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Dava kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.
Davalılar U.. Metal San. AŞ A.E..U.. ve A.. U.., duruşmalara katılmamış, cevap da vermemişlerdir.
Diğer davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile takibin toplam 1.279.774,97 TL üzerinden, asıl alacak olan 1.257.449,11 TL ye takip tarihinden itibaren % 60 oranında temerrüt faizi ve faize % 5 BSMV uygulanmak suretiyle takip talebindeki diğer koşullarla devamına, 511.909,98 TL inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hükmüne uyulan Dairemiz Bozma ilamında; hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda farklı akdi faiz oranlarının uygulanarak hesaplama yapıldığı gerekçesiyle kendi içinde çelişkili olan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.
Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve bozma sonrası alınan ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı temlik alan G.. V.. Yönetim A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Her ne kadar Mahkemece hükmün 2. no’lu bendinde “davacı 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın Değişik 123.md’sine göre harçtan istisna olduğundan kendisinden harç alınmasına yer olmadığına,” denilmiş olup karar verilmiş ise de; davacı (temlik alan) G.. V.. Yönetim AŞ.’nin alacağı MNG Bank yeni ünvanı ile Turkland Bank’dan temlik aldığı anlaşılmaktadır.
Dairemiz 5766 sayılı Kanunun 11/c md. ile değiştirilen 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 123/son maddesindeki harç istisnasını yurt dışından alınacak kredilerin geri dönüşümü ile ilgili işlemlerle sınırlı olmak üzere uygulamakta ve bu yöndeki uygulamasını istikrarlı biçimde sürdürmektedir.
Nitekim Anayasa Mahkemesi’nin 14.01.2010 tarih 2008/81 E. ve 2010/8 K. sayılı kararında da Dairemizin uygulamasını destekleyen gerekçelere yer verilmiştir.
Davacı G.. V.. Yön. AŞ., dava konusu alacağı MNG Bank AŞ’den temlik aldığından, yukarıda açıklandığı üzere bankaların harçtan muafiyeti sınırlı işlemlerde öngörüldüğünden alacağı harçtan muaf olmayan MNG Bank A.Ş.’den temlik alan G..V.. Yan. AŞ.’nin harçtan muaf olduğu düşünülemez. Bu durumda mahkemece 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı-temlik alan vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.