YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/2797
KARAR NO : 2014/4811
KARAR TARİHİ : 12.03.2014
MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 02/12/2013
NUMARASI : 2010/593-2013/580
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhinde yaptığı icra takibinde dayandığı 15.01.2010 keşide tarihli 16.500 TL bedelli çekteki ciranta imzasının müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek çekten dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında dava dışı cirantaların bulunduğunu, müvekkilinin çekteki ciranta imzasının davacıya ait olup olmadığını bilemeyeceğini belirterek davanını reddine, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda çekteki davacı adına atfen atılan ciranta imzasının davacının eli ürünü olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davaya konu icra takibinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı İzmir 25. İcra Müdürlüğü’nün 2010/9052 sayılı dosyasında takibe konulan 15.01.2010 tarihli 16.500 TL bedelli çekteki ciranta imzasının kendisine ait olmadığını iddia ederek menfi tespit isteminde bulunmuştur. Mahkemenin imza incelemesi için aldırdığı rapor hüküm kurmaya yeterli mahiyette değildir. Davalı vekili, bilirkişi raporuna çekin keşide tarihinden önceki tarihli davacı imzasını içeren belgelerin mukayeseye esas alınmadığını ileri sürerek itiraz etmiştir. Davacının çekin keşide tarihinden önceki döneme ait yetkili merciler önünde attığı imza örneklerini içeren belgelerin asılları getirtilerek çekte davacı adına atfen atılan ciranta imzasının davacıya ait olup olmadığı konusunda yeniden bilirkişi raporu alınması gerekirken, bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığından mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.