Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2014/3660 E. 2014/7823 K. 22.04.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/3660
KARAR NO : 2014/7823
KARAR TARİHİ : 22.04.2014

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 19/12/2013
NUMARASI : 2012/338-2013/341
DAVACI : N.. V.. vek.Av. G.. Ö..
DAVALI : İ.. P.. vek.Av. H.. A..

Taraflar arasındaki istirdat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra alınan 13.05.2013 tarihli 1. ek raporda bilirkişi Ankara 18. İcra Müdürlüğü’nün 2005/518 sayılı takibinde talep edilebilecek istirdat miktarının 14.862,08 TL, aynı icra müdürlüğünün 2005/519 sayılı takip dosyasında istenebilecek istirdat tutarının 14.602,66 TL olduğunu bildirmiş, davacı vekili 21.05.2013 tarihli duruşmadaki imzasız beyanında, ”bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilsin” şeklinde beyanda bulunmuş, daha sonra 22.05.2013 havale tarihli dilekçesi ile, müvekkil alacağının Ankara 18. İcra Müdürlüğü’nün 2005/518 sayılı icra takip dosyasında 15.938,77 TL, aynı müdürlüğün 2005/519 sayılı icra dosyasında, istirdat miktarının 15.692,96 TL olarak toplamda 31.631,73 TL bulunduğunu bildirmiştir.
Mahkemece alınan 13.11.2013 tarihli 2. ek bilirkişi raporunda; davacının Ankara 18. İcra Müdürlüğü’nün 2005/518 sayılı icra dosyasından, fazla ödediği miktarın 16.612,29 TL, 2005/519 Esas sayılı takibinde 16.375,24 TL olduğu ve bu miktarın istirdatının istenebileceği belirtilmiş olup, davacı vekilinin yukarıda anlatılan 21.05.2013 tarihli celsedeki beyanı ve 22.05.2013 tarihli dilekçesi gözetilmeden, ikinci ek rapor doğrultusunda karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.