YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/8126
KARAR NO : 2017/2225
KARAR TARİHİ : 20.03.2017

Davacı … vek. Av. … ile davalılar 1-…. vek. Av. … 2-… vek. Av. … aralarındaki menfi tespit davası hakkında … 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 12/06/2015 gün ve 2014/280 E. – 2015/165 K. sayılı hüküm davalı vekilince temyiz edilmiş ancak mahkemece 21.01.2016 tarihli ek kararla HUMK 426/E-F maddeleri uyarınca reddine karar verilmiş, ek karar davalı vekilince temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

– K A R A R –

Yerel mahkemenin 2014/280 E. – 2015/165 K. sayılı 12/06/2015 tarihli gerekçeli kararını temyiz eden davalı vekilinin bu temyiz istemi, 21/01/2016 tarihli ek kararı ile temyiz istemi yasal süresinde yapılmadığından reddedilmiştir. Temyiz isteminin reddine dair ek karar davalı vekilince 09/02/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı vekilince HUMK 432/5. maddesinde öngörülen yedi günlük süre geçirildikten sonra 21/02/2016 tarihinde temyiz defterine kaydı yapılıp aynı tarihte temyiz harcı yatırılmak suretiyle ek karar temyiz edilmiş ise de temyiz isteminin süresinde bulunmadığı anlaşıldığından reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ek kararın temyizi isteminin süresinde olmadığından REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.