YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/14372
KARAR NO : 2010/16933
KARAR TARİHİ : 27.05.2010

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Yokluğunda verilip kendisine 06.06.2006 tarihinde tebliğ olunan hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 14.06.2006 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Üst C. Savcısının temyiz isteğinin incelenmesinde;
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 03.06.2005 tarihli tespit tutanağında, kaçak elektrik kullanım şeklinin kanca düşürme olarak belirlenmesi karşısında, tutanak tanıkları dinlenip, tespit tarihinden sonraki bir yıllık dönemi kapsayan enerji tüketim föyü de getirtilerek, ihtilaflı dönemdeki tüketimin kurulu güce göre normal olup olmadığı araştırılıp ve suç tarihinden önceki ihtilaflı dönemdeki tüketim ile suç tarihinden sonraki ihtilafsız dönemdeki tüketim miktarları karşılaştırılarak, suç tarihinden sonra tüketimde bariz bir artma olup olmadığı tespit edilip, bariz bir artma var ise, bunun nedeni sanığa açıklattırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule ve uygulamaya göre de;
a- 5237 sayılı kanunun 145. maddesinin 765 sayılı TCK’nun 522. maddesinin karşılığı olmadığı, cezadan indirim yapması dışında bir benzerliğinin olmadığı ve olayda 5237 sayılı kanunun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmamasına rağmen uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,
b- Adli sicil kaydına ve dosyada mevcut onaylı karar suretine göre, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması,
C- Gerekçeli kararda, iddia makamının esas hakkında görüşünün gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 230. maddesinin 1. fıkrası (a) bendine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.