Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2009/2029 E. 2010/3800 K. 11.02.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/2029
KARAR NO : 2010/3800
KARAR TARİHİ : 11.02.2010

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat
TEMYİZ EDENLER: Katılanlar vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden, sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerini temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Katılanlar Mehmet ve Sabri’nin 21.10.2004 tarihli kararı temyiz etmedikleri, kararın sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.na göre yeniden değerlendirme yapılması için 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 8/2. maddesi gereğince dava dosyasının mahalline iade edilmesi üzerine, mahkemece duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu sanık … hakkında katılan …’ye yönelik hakaret ve Sanık … hakkında katılanlar Sabri ve Mehmet’e yönelik hakaret suçlarından yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmakla, sanıklar hakkında yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup, katılanlar vekilinin bu hususa yönelik konusu olmayan temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Katılan vekilinin sanık … hakkında katılan …’e hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Taraflar arasında suç tarihinde yaşanan aynı olay nedeniyle başka davaların açıldığı anlaşılmakla, aynı olayla bağlantılı olan dava dosyalarının birleştirilmesi, kesinleştiyse dava dosyaları incelenerek sonucuna göre
delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden hazırlık soruşturması evrakları da dosya içerisine konulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-5237 sayılı TCK.’nun 129/3.maddesinde; hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde olayın mahiyetine göre taraflardan biri veya her iki taraf hakkında verilecek cezadan indirim yapılabileceği gibi ceza verilmesinden de vazgeçebileceği düzenlemesi karşısında hükmün sonuçları itibariyle 5237 sayılı TCK.’nun 129/3.maddesinin 765 sayılı TCK.’nun 485/2.maddesinden daha lehe bir düzenleme olduğu gözetilmeden sanık hakkında katılan Özlem’e karşı sövme suçundan tayinolunan cezanın 765 sayılı TCK.’nun 485/2.maddesi gereğince ıskatına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.