YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/17396
KARAR NO : 2012/9639
KARAR TARİHİ : 12.04.2012

Tebliğname No : 2 – 2008/213691
MAHKEMESİ : Divriği Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 24/04/2008
NUMARASI : 2008/12 (E) ve 2008/102 (K)
SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozmak ve kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın aşamalardaki anlatımlarına göre, sanığın olay sırasında kendisine karşı cinsel saldırı oluşturur nitelikte bir eylem gerçekleştirdiğine ilişkin herhangi bir iddiasının bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre sanığın cinsel saldırı suçuna yönelik eyleminin olmaması nedeniyle, mahkemenin kabul ve uygulamasında yasaya aykırılık bulunmadığından, tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerekmektedir. Somut olayda, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılanın sanığa yüklenen konut dokunulmazlığını bozmak ve kasten yaralama suçlarından doğan herhangi bir maddi zararı bulunmadığı gibi herhangi bir tazminat istemi de bulunmamaktadır. Adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan ve duruşmaları takip ederek yargılamaya yardımcı olan davranışları sebebiyle hakkında 5237 Sayılı TCK’nun 62/1.maddesi uygulanan sanığın 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşmadığı ” biçimindeki gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.