Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2010/35383 E. 2012/41847 K. 25.09.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/35383
KARAR NO : 2012/41847
KARAR TARİHİ : 25.09.2012

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Sanık … hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararında belirlenemediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı gözetilmeden sanığın katılanın zararını karşılamadığı ve katılanın şikayetinin devam ettiği biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Her iki sanığın da mahkumiyetine karar verilmesine rağmen kısa kararda yargılama giderleri gösterilmemiş, gerekçeli kararda yargılama giderinin sanığa yüklenmesine denilerek hangi sanıktan ne miktarın tahsil
edileceğinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK. nın 324/2-3 maddesine aykırı hareket edilmesi,
3- Müşteki sanık …’ ın 03/07/2008 tarihli celsede yaralama suçu ile ilgili olarak sanık …’ dan şikayetçi olduğunu bildirmesine rağmen davaya katılma talebinin olup olmadığının sorulmaması,
4- Sanık hakkında yaralama suçundan verilen cezanın miktarı itibari ile temyizi mümkün olduğu halde kesin olduğu belirtilerek 5271 sayılı CMK. nın 34/2 ve 232/5 maddelerine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.