YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/19800
KARAR NO : 2013/1640
KARAR TARİHİ : 31.01.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık Rabiye müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan 18.06.2009 tarih ve 2009/19-224 sayılı hükmü 1412 Sayılı CMUK.nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 27/06/2009 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- O yer C. Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;
Müşteki sanıkların şikayetçi olmaları karşısında katılma istemleri konusunda bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı ise de; müşteki sanıkların yüzünde hüküm kurulmasına rağmen yasal süresinde temyiz isteminde bulunmamaları ve bu hususun müştekilerin şahsi haklarına ilişkin olması nedeniyle, O Yer Cumhuriyet Savcısının hükmü bu yönüyle temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki 1 nolu düşünceye iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a) Tanıklar … ve Bahriye Canıvar mahkemede dinlenilmeden eksik inceleme ile sanık Rabiye … hakkında hakaret suçundan eksik kovuşturma sonucu beraat kararı verilmesi,
b) Sanık Rabiye …’ın adının kısa kararda “Rabia” olarak yazılması,
c) İddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmaya başlanılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 191/1.maddesine aykırı davranılması,
d) Sanıkların karşılıklı olarak belgeye dayalı bir zararlarının bulunmadığı gibi, manevi zararların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi sırasında nazara alınamayacağı gözetildiğinde; önceden sabıkaları olmayan sanıkların yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilmekle cezalarından 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılan ve suçtan sonra pişmanlık gösterdiği kabul edilmekle cezaları seçenek yaptırıma çevrilen sanıklar hakkında “zarar giderilmediğinden” bahisle hatalı gerekçe ile sanıklar hakkında kasten yaralama eylemlerinden kurulan hükümlerde 5271 sayılı CMK.nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

e) Sanıklar hakkında belirlenen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların 5237 sayılı Yasanın 50/1-d maddesi uyarınca tedbire çevrilmiş ise de, kararda gidilemeyecek yerler belirtildikten sonra “gibi” yerler denilerek genelleme yapılmak suretiyle gidilemeyecek mekanlar hakkında açıkça belirleme yapılmaması ve yer sınırlaması da getirilmeyerek infazda duraksamaya sebebiyet verilmesi,
Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin, “…belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma…” yı öngördüğü, yasada geçen “etkinlik” kavramının ise, “…insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi ” ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; sanığın suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan yada sanığın yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir. Bu bağlamda sanık hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, sanığın yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, sanığın sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği gözetilmeden, sanık Rabiye … hakkında hükmedilen hapis cezasının, 5237 sayılı TCK. nun 50/1-d maddesi uyarınca cezanın yarısı müddetince bahsi geçen kriterlere uygun olmayacak şekilde düğün nişan gibi törenlere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.