YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/28879
KARAR NO : 2013/14764
KARAR TARİHİ : 05.06.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik adı geçen sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde;
21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince karar tarihinde 2.000,00 liraya kadar olan hükümlerin temyizi mümkün olmadığından kasten yaralama suçundan sanık …’e verilen 2.000,00 TL, sanık …’a verilen 1.500,00 TL adli para cezalarına yönelik temyiz istemlerinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
2- Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda müştekilerin tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı; daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti olmayan, cezasının tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından yararlanmasına engel bir durumu bulunmayan ve
“Duruşmadaki iyi hali” biçimindeki gerekçe ile hakkında TCK.nun 62. maddesi uygulanan sanık hakkında; 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, soyut olarak “Tarafların yeniden suç işlemeyecekleri hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından ve dava aşamasında birbirlerini bu suç nedeni ile uğradı zararları gidermeye yanaşmadıklarından suçlamaları açıkça kabul etmediklerinden” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.