Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2011/30640 E. 2013/20257 K. 11.09.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/30640
KARAR NO : 2013/20257
KARAR TARİHİ : 11.09.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından; sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekillerinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanıklar … ve … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan; sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Oluşa ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenenin (3/a) bendindeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanıklar … ve …’a yüklenen konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından ve sanık

…’a yüklenen kasten yaralama suçundan … ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı; kasıtlı bir suçtan mahkumiyetleri bulunmayan sanıklar hakkında, 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması”; 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen “sanığın kabulü” koşullarının oluşup oluşmadığı gözetilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken “katılanın şikayetçi oluşu, zararının karşılanmamış oluşu, nazara alınarak” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca konut dokunulmazlığının ihlali suçundan … hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 11.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.