YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/38169
KARAR NO : 2013/25401
KARAR TARİHİ : 05.11.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1 maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın aşamalarda yüklenen suçlamayı kabul etmemesi karşısında, 22.11.2006 tarihli olay tutanağında imzası bulunan tutanak düzenleyici tanıklar dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerekirken, yalnız müştekinin beyanlarına itibar edilerek eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, müştekinin maddi bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan maddi bir zararının bulunmadığının anlaşılması karşısında; engel hükümlülüğü bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “müştekinin sanıklar ile uzlaşmak istememesi, sanığın inkara yönelik savunması, müştekinin zararının giderilmemesi ve zararın giderileceğine dair bir irade açıklamasının olmaması…” şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında CMK.nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.