YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5978
KARAR NO : 2012/45825
KARAR TARİHİ : 13.11.2012

Tebliğname No : 2 – 2009/181131
MAHKEMESİ : Kemaliye Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/02/2009
NUMARASI : 2008/1 (E) ve 2009/7 (K)
SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemece, tanık ifadeleri usulüne uygun olarak irdelenerek, tanık A.. Y..’in ifadesinin diğer ifadelerle birlikte değerlendirilerek üstün tutulması suretiyle, suçun sübuta erdiğine dair kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda mağdurun tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “…uzlaşmaya tabi olan suçta tarafların uzlaşmamaları da nazara alınarak takdiren…” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-İfadesi hükme esas alınan tanık A.. Y..’ in kovuşturma aşamasındaki ifadesinde, şikayetçinini de kendisine hakaret eden sanığa karşılık vererek hakaret ettiğini söylemesi karşısında; sanık hakkında TCK’ nın 129. maddesinin 3. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.