YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11998
KARAR NO : 2012/48088
KARAR TARİHİ : 12.12.2012

Tebliğname No : 6 – 2009/291263
MAHKEMESİ : Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/05/2009
NUMARASI : 2009/297 (E) ve 2009/361 (K)
SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma, Mala Zarar Verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2006 gün ve 2005/565 Esas -2006/207 Karar sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan mahkumiyetinin 5237 Sayılı TCY.nın 58/1-2-b madde ve fıkraları gereğince tekerrüre esas olması nedeniyle hükmolunan cezanın aynı maddenin 6.fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Son oturumda hazır bulunan sanığa açıkça son sözün verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CYY.nın 216. maddesine aykırı davranılması,
2- 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile uzlaşma hususunda yapılan değişiklikler de göz önüne alınarak sanık hakkında 5271 sayılı CYY.nın 253-254 maddelerinde yer alan uzlaştırma yönteminin konut dokunulmazlığını bozma suçu bakımından uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Yakınan soruşturma evresindeki ifadesinde 600,00 TL, duruşmadaki beyanında 650,00 TL parasının çalındığını ifade ettiği, sanıkların olaydan sonra terk ettikleri araçta çaldıkları 500,00 TL para ile kameranın ele geçirilerek emanete alındığının anlaşılması karşısında; çaldığı parayı yanında götürme olanağı varken araçta bırakarak kaçan sanık hakkında, kısmi iade nedeniyle yakınandan rızası sorularak, hırsızlık suçu nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 168/1-4.maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.