YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12046
KARAR NO : 2012/17217
KARAR TARİHİ : 25.06.2012

Tebliğname No : 6 – 2012/58509
MAHKEMESİ : Alanya 5. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/12/2008
NUMARASI : 2006/276 (E) ve 2008/916 (K)
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanıklara atılı mağdur S.. Y..’a ait işyerinin muhkem olmayan kapı camını kırmak suretiyle işyerinden hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarının gerektirdiği cezaların miktar ve nev’i itibariyle tabi oldukları 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,
2- Sanıkların mağdurlar M.. C.. ve H.. Y..’a karşı işledikleri muhkem olan eşyayı kırmak suretiyle işyeri ve evden hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Aynı suç cinsinden tekerrüre esas sabıkası olan sanık M.. Y.. hakkında 765 Sayılı TCK.nun 522/son maddesi uyarınca belirtilen maddenin indirime ilişkin hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Kısa kararın bulunduğu ve hükmün tefhim edildiği 18.12.2008 tarihli ve elektronik imza ile de imzalanmadığı anlaşılan duruşma tutanağının hakim ve zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 219. maddesinin 1.fıkrasına aykırı davranılması,
b- Sanıklardan M.. Y.. ve G.. Ç.. soruşturma aşamasında yakalandıklarında atılı suçları kabul edip hırsızladıkları eşyaların yerini gösterip mağdurlara iadelerini sağladıklarının anlaşılması ve uzlaşma konusundaki beyanları alınmak amacıyla çağrılan mağdurların 15.07.2008 tarihli duruşmadaki beyanlarında eşyalarını jandarma karakolunda aldıklarını sanıklardan şikayetçi olmadıklarını ifade etmeleri karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168 veya 765 sayılı TCK.nun 523. maddelerinin uygulanmasının zorunlu olduğu ve suç tarihi itibariyle işyeri ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarının uzlaşma kapsamında oldukları da gözetilerek, 5271 Sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri tamamlanıp uzlaştırma işleminden sonuç alınması halinde sanıklar hakkında işyeri ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından açılan kamu davasının düşürülmesine, uzlaşmadan sonuç alınamaması halinde ise sanıkların müşteki H.. Y..’a karşı eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522(pek hafif), 523 ve sanık Murat için 81/2. maddeleriyle 5237 Sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1, 168/1, 53/116/2-4, 119/1-c, 53 maddeleri uyarınca ve müşteki M. C..’e karşı eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522(hafif), 523, ve sanık Murat için 81/2. maddeleriyle 5237 Sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1, 68/1, 53 ve 116/1-4, 119/1-c, 53 maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan kanun belirlenip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi