YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12434
KARAR NO : 2012/46493
KARAR TARİHİ : 21.11.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-a)Sanık … hakkında müşteki …’un ikametinde 21/10/2004 tarihinde işlenen hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın emniyetteki ifadesinde ,olay günü saat 19.00 sıralarında müşteki Necmettin’e ait eve zemin kat aralı olan mutfak pencere panjurunu açıp, açık olan pencereden içeri girdiğini belirtmesi, aynı gün düzenlenen olay yeri tespit tutanağına göre pencerede herhangi bir zorlama olmadığının belirlenmesi ,şahsi çeviklik gerektirdiğine ilişkin bir tespitin bulunmaması karşısında eyleminin 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesi kapsamında şahsi çeviklik suretiyle hırsızlık suçu olarak kabul edilip, yanlış nitelendirildiği, aynı yasanın 492/1 maddesi kapsamında geceleyin bina dahilinde hırsızlık kapsamına girdiği, sanığa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2.maddelerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,
B)Sanık … hakkında müşteki …’un ikametinde 28/10/2004 tarihinde işlenen hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
765 sayılı Yasanın 81/1.maddesinde, cezada artırım nedeni olan tekerrür, 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin 6. fıkrasında infaz rejimi olarak düzenlenip, aynı Yasanın 7/3. maddesinde, hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümlerin derhal uygulanacağı belirtilmekle, tekerrür yönünden, infaz hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi geçerli olmayıp, sanık lehine olan hükmün uygulanması gerekeceğinden, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108. maddesinde düzenlenen ve koşullu salıverilme süresinin, süreli hapis cezasında, cezanın dörtte üçü olarak kabul edilmesi suretiyle, infaz koşullarını ağırlaştıran mükerrirlere özgü infaz rejiminin, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aleyhe uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 58. maddesine göre tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “TCK.nun 58. maddesi gereğince cezalarının infazı sırasında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.