YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1325
KARAR NO : 2013/26090
KARAR TARİHİ : 12.11.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Üst Cumhuriyet Savcısının suçun niteliğine yönelik temyiz isteminin yerinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararının da belirlenemediği, sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Katılanın suçtan doğan zararının karşılanmadığı anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünü uygulanya yer olmadığına” biçimindeki, yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.