YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/13692
KARAR NO : 2012/9260
KARAR TARİHİ : 10.04.2012

Tebliğname No : MD – 2008/40812
MAHKEMESİ :Sivas(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO :27/09/2007-2006/206-2007/628
SUÇ :Basit yaralama

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanıklar N.. Y.., A.. Y.., N.Y.hakkında yapılan yargılama sonunda, hükümlülüklerine dair (SİVAS) 2.Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 27.09.2007 tarih, 2006/ 206, 2007/628 sayılı hükmün sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 23.02.2010 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle dairemizce 15.03.2012 günü yapılan inceleme sonunda, 2010/6942, 2012/6437 sayılı ilam ile bir kısım hükümlerin kesin olması nedeniyle temyiz itirazlarının reddine ve sanık A.. Y.. hakkında Ç.. T..’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün bozulmasına oybirliğiyle karar verilirken, ilam tarihinin, karar yazımı sırasında sehven gösterilmediği belirlenip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2012 gün ve 2008/40812 sayılı yazısı ile maddi hatanın düzeltilmesi talep edilerek dosya dairemize gönderilmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;
Dairemizce 15.03.2012 günü yapılan temyiz incelemesi sonunda, oybirliğiyle verilen 2010/6942, 2012/6437 sayılı kararda, sehven karar tarihinin gösterilmediği anlaşılmakla, bu maddi hatanın, 5560 sayılı Yasanın 29. maddesi ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca düzeltilmesine karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan-sanıklar Ahmet, Nurdan ve N.. Y.. müdafiinin temyiz isteminin “sanıklar müdafii” sıfatıyla ve sadece bu sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I-Sanık A.. Y.. hakkında Çiğdem ve M.. T..’a karşı hakaret ve S.. T..’a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanık N.. Y.. hakkında M.. T..’a karşı kasten yaralama suçundan, sanık N.. Y.. hakkında M.. T..’a karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar hakkında atılı suçlardan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanıklar Ahmet, Nurdan ve N.. Y.. müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Sanık A.. Y.. hakkında Ç.. T..’a kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında katılanlardan S.. T..’a karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, 5237 Sayılı TCK’nun 86/2.maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlardan adli para cezası tercih edildiği halde, katılan Ç.. T..’a karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih edilirken mahkemece “ suçun işleniş şekli ve fiilen özelliklerini içerir” şeklindeki gerekçe ile aynı yasanın 61.maddesine uygun şekilde cezaların belirlenerek bireyselleştirildiği anlaşılmakla; her iki hüküm arasında gerekçeler arasında çelişki de olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Kayden sabıkasız olan sanığın kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında; 5237 Sayılı TCK.’nun 51/1 madde ve fıkrasının (a) bendine göre tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı anlaşılmakla; tayin olunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.’nun 51.maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken; “ sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını” içerir yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde “ sanığın geçmişteki hali” şeklindeki gerekçe ile ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,
2-Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 23.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231.maddesi uyarınca; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan kasten yaralama suçuyla ilgili olarak yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık A.. Y.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.