YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/16649
KARAR NO : 2012/44055
KARAR TARİHİ : 17.10.2012

Tebliğname No : 6 – 2011/165994
MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 09/12/2010
NUMARASI : 2009/130 (E) ve 2010/1058 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tayin olunan cezadan TCY.nın 522.maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapılırken 5 yıl 4 ay yerine 4 yıl 8 ay hapis olarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; olay günü saat 21.30 ile 08.30 arasında bilinmeyen bir zamanda katılanlara ait işyerinin önce giriş katına açılan havalandırma penceresini zorlayarak içeriye girdikten sonra asma katta bulunan idari kısımdaki alüminyum doğrama giriş kapısını zorlayarak içeriye giren ve buradan toplantı odasına geçtikten sonra toplantı odasında bulunan ve niteliği itibariyle muhkem olduğu bilinen çelik para kasasının üst kapağını kilit kısmının altından delmek suretiyle kasanın içerisinde bulunan 12.000 TL para, İş Bankası ve Garanti Bankasına ait 4 adet çek koçanı, cep telefonu, katılanlara ait çekler ile 10-12 adet civarında çeyrek altın gibi malzemeleri çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, suçun işlendiği zaman diliminin kesin olarak bilinmemesi nedeniyle “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca eylemin gündüzleyin işlendiğinin kabulü ile katılanların şikayetçi olması da dikkate alınarak aynı Yasanın 116/2.maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, bu suçlar yönünden CYY.nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip, sonucuna göre, 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY.nın ilgili maddeleri uyarınca uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilerek, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CYY.nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirme yasağı kuralı’nın gözetilmesine, 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.