Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2012/18168 E. 2012/46868 K. 27.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18168
KARAR NO : 2012/46868
KARAR TARİHİ : 27.11.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan ve yayımlandığı tarihten bir yıl sonra yürürlüğe gireceği karar bağlanan, 23.07.2009 gün, 65-114 sayılı kararı ile 1412 sayılı CMUK’ nın 305. maddesinin 1. bendinin iptal edilmiş olması ve aynı konuda 31.03.2011 tarih, 6217 sayılı Yasanın 23. maddesi ile 5320 sayılı Yasa’ya eklenen geçici 2. madde ile yapılan yasal düzenlemenin ise 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’ de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğe girdiği 07.10.2010 tarihi ile 6217 sayılı Yasının 23. maddesinin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihi arasında; gerek doğrudan gerek hapisten çevrilerek hükmolunan adli para cezalarının karar tarihi itibariyle miktarına bakılmaksızın temyizi kabil olduğu anlaşılmakla; sanıklar … ve … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin de temyizi kabil olduğundan tebliğnamedeki red görüşüne katılınmamıştır.
Sanık …’ in diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içinde işlemeye karar verdiği suçlardan yaptıkları iş bölümü gereği, sanık …’ in iş yerinin içine girmesi, diğer sanıkların ise gözcülük yapması şeklinde gerçekleşen olayda; sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’ nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre O Yer C. Savcısı, sanık … ve … müdafii ile …’in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.