YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18676
KARAR NO : 2013/7100
KARAR TARİHİ : 04.04.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/01/2007 tarih ve 2007/3-9 esas, 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK’nun 232/6 ve 34/2.maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık …’ın yokluğunda verilen hükümde temyiz süresinin ne zaman başlayacağı bildirilmediğinden; yokluğunda verilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra 13/01/2010 tarihinde temyiz eden sanık …’ın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Adli sicil kaydından, … 7.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 1999/238-213 sayılı ilamıyla adam öldürme suçundan 12.04.2006 tarihinde infaz edilen 6 yıl 8 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşılan sanık … hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6-7 fıkralarının uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından ; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken uygulama ve gerekçeden 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi ile uygulama yapıldığı anlaşıldığı halde 142/2-b yazılması ise yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ;
Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların; aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ve sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tümden çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.