Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2012/19266 E. 2013/29926 K. 16.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/19266
KARAR NO : 2013/29926
KARAR TARİHİ : 16.12.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Tehdit suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı Kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II- Hakaret suçundan verilen karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Olayın gerçekleştiği hastane laboratuvar odasının yapılan keşifle aleni yerlerden olduğu belirlenerek sanığa verilen cezanın TCK’nın 125/4.maddesi uyarınca artırılmasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine katılınmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, CYY’nın 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği,sanığın sabıkasız olması nedeniyle CYY’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu, aynı maddenin (c). bendinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla
./..

T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

-2-
belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, hakaret suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilerek,sanık hakkında CYY’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “suçun işlenmesiyle katılanın uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmediğinden…” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeye dayanılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiğinin açıklanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.