YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/2520
KARAR NO : 2013/27235
KARAR TARİHİ : 20.11.2013

Tebliğname No : 2 – 2008/62808
MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 29/11/2007
NUMARASI : 2007/435 (E) ve 2007/1070 (K)
SUÇLAR : İşyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın mala zarar verme suçundan verilen zararı tazmin etmediği anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (c) bendinde yazılı “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” koşulunun bulunmaması nedeniyle adı geçen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 5237 Sayılı TCK.nun 61/9. maddesinde belirtilen adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz, şeklindeki düzenlemenin suç tarihinden sonra 19/12/2006 tarihinde 5560 Sayılı kanunla yürürlüğe girdiği, suç tarihinde ise 5237 Sayılı TCK.nun 52/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden “suçun asgari haddine ön görülen hapis cezası ölçü alınarak” biçimindeki gerekçeyle sanık hakkında mala zarar verme suçundan fazla ceza tayini,
2- Hükümden sonra, 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.