YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/25899
KARAR NO : 2012/46499
KARAR TARİHİ : 21.11.2012

Tebliğname No : 6 – 2010/254095
MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 25. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/09/2007
NUMARASI : 2006/749 (E) ve 2007/595 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tebligat tarihinde başka suçtan ceza infaz kurumunda tutuklu bulunduğu UYAP kayıtlarından anlaşılan sanığa yapılacak tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 19. maddesi uyarınca ceza infaz kurumu yönetimi aracılığıyla doğrudan kendisine yapılmasının gerekmesi karşısında birlikte aynı adreste oturduğu gerekçesiyle annesine 12/11/2007 tarihinde yapılan tebligatın geçersiz, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek ve temyiz isteminin reddine dair 26/03/2010 tarihi, 2006/749 E. ve 2007/595 sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede, Kurulan hükme karşı temyiz yoluna başvuruldğu için kesinleşmeyen bu kararla ilgili mahkemenin resen değerlendirme yetkisi bulunmadığından, temyiz incelemesi sonuçlanmadan, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair verilen 25/02/2008 tarihli ek karar hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmiştir.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Hükümden sonra 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmeyen ve işlendiği suç nedeniyle 2 yıl hapis cezasına mahkum edilen sanığın 5237 sayılı TCK.nun 51/1-b bendinde belirtilen “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması” koşulu gözetilerek hapis cezasının ertelenmesi kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmemesi,
3-Sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.