YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/25949
KARAR NO : 2012/47712
KARAR TARİHİ : 06.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
18.03.2004 tarihli karar sanık … yönünden karar tebliğ edilmediğinden temyiz edilmemiş, kararı diğer iki sanığın temyiz etmesi sonucu Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5237 sayılı TCK yürürlüge girmekle yeniden değerlendirme yapılmak üzere temyiz eden sanıklar yönünden mahkemesine iade edilmesi üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanık … hakkında da önceki karar kesinleştirilmesi yerine 28.11.2008 tarihinde yeniden mahkumiyet hükmü kurulması geçersiz olup, sanık … hakkında ki sonraki karar hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilmekle, (sanık …’e 18.03.2004 tarihli kararın 07.08.2012 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, temyiz edilmemiş ise de karar tarihi ile kesinleşme tarihi arasında davanın zamanaşımına uğrayıp uğramadığının değerlendirilmesi mahkemesine ait olmak üzere) sanık müdafiinin hukuki konusu olmayan temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar … ve … hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Suç tarihinde 15-18 yaş gurubunda olduğu anlaşılan sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 55/3 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 143, 31/3, 116/1-4, 119/1-c, 31/3, 151/1, 31/3, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık sürenin, suçun işlendiği 01.12.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.