YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/26718
KARAR NO : 2013/19177
KARAR TARİHİ : 10.07.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 13.maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL harç alınması hükme bağlanmış, anılan yasa maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 20.10.2011 tarihli ve 2011/54-142 sayılı kararı ile iptal edilerek, iptal hükmünün kararın resmi gazetede yayımlandığı 28.12.2011 tarihinden başlayarak altı ay sonra (29.06.2012) tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de;
Anayasa Mahkemesi’nin iptal hükmünün gerekçesinde, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin içtihatlarını da dikkate alarak yargı hizmetlerinin karşılığında harç alınmasını, “mahkemeye erişim hakkının engellenmemesi” bağlamında değerlendirdiği, bu kapsamda belirlenen kriterlerden birisi olan “ödeme gücü olmayanlar bakımından etkili adli yardım sisteminin olması” koşulunun ülkemizde yeterince bulunmamasının iptal kararının dayanağını oluşturduğu gözetildiğinde, anılan hususun Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının yürürlüğe girmesi beklenmeksizin, temel haklarla ilgili Uluslararası Sözleşmeler ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları dikkate alınarak iç hukukta uygulanması gerektiğinden, sanığın temyiz isteminin reddine dair 27.01.2012 tarihli ve 542-12 sayılı ek kararı kaldırılarak, 19.01.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Sanık hakkındaki mahkumiyet kararının 19.01.2012 tarihli duruşmada verildiği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nde (UYAP’ta) gerekçeli kararın yazılması işlemlerinin henüz tamamlanmadığı bir anda, UYAP ortamındaki gerekçeli karar taslağının sistem üzerinden yanlışlıkla onaylandığı, bu teknik sorun nedeniyle tutanak tutularak yeniden gerekçeli kararın yazıldığı, ancak gerekçeli kararın tarihinin kısa kararın verildiği tarihten farklı olduğu anlaşılmakla, gerekçeli karar tarihinin 14.02.2012 şeklinde gösterilmesi yazım hatası olarak değerlendirilmiş, mahkemece karar tarihinin 19.01.2012 şeklinde düzeltilmesinin mümkün olduğu kabul edilmiştir.
Katılanın anlatımlarından suçun gece vakti işlendiğinin tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 143 ve 116/4.maddelerinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.