Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2012/27816 E. 2012/48872 K. 24.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/27816
KARAR NO : 2012/48872
KARAR TARİHİ : 24.12.2012

Tebliğname No : 2 – 2012/280597
MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 04/09/2012
NUMARASI : 2012/534 (E) ve 2012/393 (K)
SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 31.05.2011 günlü dilekçesi ile katılma talebinde bulunan yakınan kurumun 5271 sayılı CMK’nun 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek ve katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, “yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi” olduğu gözetilerek, daha evvel kurum zararını giderdiği anlaşılan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK.nın 223/4-a maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde “beraat” kararı verilmesi,
Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazının bu itibarla yerinde olduğu anlaşıldığından, söz konusu hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasındaki sanığın beraatine ibaresinin çıkartılarak, “sanığa atılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan doğan zarar giderildiğinden sanık hakkında 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2.maddesi ve CMK.nın 223/4-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.