YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/29903
KARAR NO : 2013/21331
KARAR TARİHİ : 23.09.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında kararda gösterilmeyen TCK’nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/4.maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi halinde aynı maddenin 1.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilemeyeceği gözetilmeden mala zarar verme suçundan 3 ay 10 … hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 1-a,b,d ve e bendinde belirtilen hak yoksunluğuna karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 Sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,”sanık …’in 5237 sayılı TCK’nın 53/1-a,b,d,e bentlerinde sayılan haklardan aynı yasanın 53/2.maddesi gereğince

mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına ilişkin bülümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına”,karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık …’in hakkında uzlaşma nedeniyle işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan düşme kararı verilen ve eyleme gözcü olarak katılan suça sürüklenen çocuk … ile suç işleme konusunda verdikleri karar ve iş bölümü doğrultusunda eylemi gerçekleştirdikleri ve mahkemece de sanığın eylemi ile oluşun bu şekilde kabul edildiği halde,sanığa iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeyerek sanık …’in suçu yalnız işlediği gerekçesiyle yazılı şekilde TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
B) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, ancak işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunun zarar doğmasına elverişli suçlardan olmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; müştekinin zararının karşılanmadığı şeklinde yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
C) 5237 sayılı TCK’nın 53/4.maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi halinde aynı maddenin 1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilemeyeceği gözetilmeden işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 10 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen

sanık hakkında aynı maddenin 1-a,b,d,e bendinde belirtilen hak yoksunluğuna karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş,sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca … hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine,23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.