YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/30704
KARAR NO : 2013/1124
KARAR TARİHİ : 28.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : 6352 sayılı Kanunun igecici 2/2 maddesininin uygulanmasına yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK.’nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, hükümlünün 17/09/2009 tarihli temyiz hakkı verilmesi istemi üzerine, yerel mahkemenin 24/09/2009 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede, yoklukta verilen 02/06/2009 tarihli hükmün, duruşmada bildirdiği adrese tebliği sırasında, cezaevinde de bulunmadığı belirlenen hükümlünün eski hale getirme istemi yerinde görülmemiştir.
Hükümlü hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 02/06/2009 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleşerek infaza verilmesinden sonra, 6352 sayılı yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Dairemizin 23/07/2012 tarihli iade kararı ile 02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun uyarınca hükümlü hakkında bir karar verilmesi için iade edilmesi üzerine mahkemece dosya üzerinden verilen 28/09/2012 tarihli ek kararın hükümlü tarafından itiraz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;
./..
T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

-2-
Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Yasanın 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’ un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Yasanın 101/3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi’ nin 22/10/2012 tarih ve 2012/1401 Değişik İş sayılı kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğu, hükümlünün dilekçesinin de itiraz niteliğinde olduğu anlaşılmakla, itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 28/01/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.