YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/3959
KARAR NO : 2013/28395
KARAR TARİHİ : 02.12.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında, yakınan …’a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
11.12.2009 tarihinde huzurunda verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 07.01.2010 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz istemi ile tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince kısmen istem gibi REDDİNE,
II- Sanık hakkında yakınanlar … ve …’ya yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
1- Sanığın, olay günü devlet hastanesinin acil polikliniğine, çocuğunu muayene ettirmek için başvurması, bekleyen başka hasta olmadığı gerekçesiyle muayene sırası gelmeden, yakınanlar doktor … ve sekreter …’nün bulunduğu muayene odasına girmesi, …’nün, sırası gelince çocuğu muayene edeceklerini söylemesi üzerine sanığın …’ye hakaret edip dışarı çıkması, bir müddet koridorda bekledikten sonra halen çağrılmadığını belirterek tekrar muayene odasına giren sanık ile yakınan … arasında çıkan tartışmada sanığın, bu sefer yakınan …’ya hakaret etmesi biçiminde gerçekleştiği iddia edilen olayda; sanığın 30.11.2009 tarihli duruşmada, yaşanan tartışma üzerine müşteki doktor …’ya yönelik hakaretini ikrar etmesi, olaya müdahale eden tanık doktor …’un sadece yakınan …’ya yönelik hakareti duyduğunu, yakınan …’ye yönelik bir hakareti duymadığını, tanık doktor …’nun da, sanığın yakınan …’nun üzerine yürüyüp bağırdığını gördüğünü belirtmesi karşısında, sanığın yakınan …’ye yönelik hakaret suçunu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir yasal ve yeterli delillerin neler olduğu kararda gösterilip tartışılmadan, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında yakınan …’ye yönelik hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
T.C. -2-
YARGITAY
2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

2- Sanığın üzerine atılı, yakınan …’ya yönelik hakaret suçunu aleni olmayan hasta muayene odasında işlediği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediğinin gözetilmemesi,
3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanların maddi tazminat talepleri bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hakaret suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanığın katılanların zararını tazmin suretiyle gidermediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yakınanlar … ve …’ye yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümlerde, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.