YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/15055
KARAR NO : 2013/19176
KARAR TARİHİ : 10.07.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümlü … hakkındaki 10.05.2005 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra aynı dosyada sanık olan …’a ilişkin ilk hükmün, sanık … tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.07.2007 tarihli kararı ile hükmün bozulması üzerine, hakkındaki hüküm kesinleşmiş olan …’ün tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 14.05.2008 tarihinde ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Bu nedenle … hakkında verilen 14.05.2008 tarihli ikinci kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek, hükümlü … hakkında verilen 18.01.2013 tarihli uyarlama kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Hükümlünün eylemine uyan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu ile ilgili olarak önceki mahkumiyet hükmünde 765 Sayılı TCK’nın 512 ve 81.maddeleri uygulanarak hükümlünün 7 ay hapis ve 403 YTL para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 18.01.2013 tarihli uyarlama kararında ise 5237 Sayılı TCK’nın 165.maddesi uygulanarak hükümlünün 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, her iki yasaya göre belirlenen ceza miktarları karşılaştırıldığında 5237 Sayılı … Ceza Kanunu’na göre verilen kararın, açıkça hükümlünün daha lehine olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hükümlü hakkında TCK’nın 53.maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de; bu eksikliğin infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.