YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1571
KARAR NO : 2013/6959
KARAR TARİHİ : 03.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı-mühür bozma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I) Sanık müdafii tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yoklukta verilip 12/09/2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CYUY.nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 05/10/2012 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II) Katılan vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2012 günlü iade kararının yalnızca elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, dolayısıyla daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu belirlenerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan hüküm hukuken geçersiz olup katılan vekilinin mühür bozma suçundan 29/07/2011 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında 5271 sayılı CYY.nın 223/4-a maddesine göre CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 03/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.