YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/16205
KARAR NO : 2014/3762
KARAR TARİHİ : 12.02.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulun hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulun hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçunun konusu ile hırsızlık suçunun konusunun aynı olması durumunda, ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeksizin ayrıca mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY:
Konunun daha iyi anlaşılması bakımından öncelikle hırsızlık suçunda bileşik suç kurumu ile ilgili açıklamada bulunmanın yerinde olacağı kanısındayız. Bilindiği üzere biri diğerinin öğesi (unsurunu) ya da ağırlatıcı nedenini oluşturması dolayısıyla tek eylem / fiil sayılan suça bileşik suç denir. (TCY.m.42). Bu anlamda hırsızlık suçunun bina içinde işlenmiş olması durumunda bu yerin konut ya da işyeri olması halinde konut ya da işyeri dokunulmazlığını bozma ve yine mala zarar verilmesi durumunda da mala zarar verme suçlarından ayrıca ceza verilemeyeceği sonucuna varılmalıdır.
Ancak,TCY.nın 142.maddesine, 6.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasayla eklenen 4.fıkra ile; “Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali veya mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz.” düzenlemesi getirilmiştir. Bu düzenlemenin asıl amacı eylemleri fiilleri takibi şikayete bağlı olmaktan çıkarmaktan çok yukarıda ifade etmeye çalıştığımız bileşik suç uygulamasını ortadan kaldırmaktır. Gerçekten hükümde bu suçlar bakımından soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayetin aranmayacağı ifade edilmekle, dolaylı olarak, bu suçların ayrıca kovuşturulup cezalandırılmaları yani bileşik suç sayılmamaları gerektiği ifade edilmek istenmektedir. O halde bundan böyle bina içinde yapılan hırsızlıklarda fail hem TCY.nın 142/1-b.maddesinden hem de konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı TCY.nın 116.maddesinden ayrı ayrı cezalandırılacaktır. Benzer durum otomobilde bulunan eşyanın otomobilin camının kırılarak alınması durumunda mala zarar verme suçu için de söz konusudur.
Örneğin fail, hırsızlık amacıyla girdiği eve kapının kilidini kırarak girmiş olabilir ya da arabanın camını kırdıktan sonra arabayı çalmış olabilir. Bu konuda 5560 sayılı Yasayla nitelikli hırsızlık maddesine eklenen “Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali veya mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz (TCY m. 142/4)”, şeklinde ki düzenleme gereği birleşik suç hükümleri uygulanmaz gerçek içtima hükümleri uygulanır.
Bu nedenle somut olayda sanığın kapıları kilitli, camları kapalı otomobilin kapısını direksiyon kilidini kırarak, otomobili çalması eyleminde, fail hem amaç suç olan TCY.nın 142/1.b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun nitelikli halinden hem de araç suç olan mala zarar verme suçu olan TCY.nın 151.maddesinde öngörülen suçtan ayrı ayrı cezalandırılması gerekir. Çünkü, bu olayda TCY.nın 142/4.maddesi uyarınca hem hırsızlık hem de mala zarar verme suçu oluşur.
Failin çalmış olduğu mala daha sonra herhangi bir nedenle (örneğin yakalanmamak için) zarar vermiş olması halinde, mala zarar verme “cezalandırılmayan sonraki hareket” niteliğinde kalır ve cezasız bırakılır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece/olay mahkemesince mala zarar verme suçundan verilen karar yerinde olduğundan hükmün onaması yerine ,bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.