YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17695
KARAR NO : 2013/15638
KARAR TARİHİ : 12.06.2013
Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk …’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 151/1, 61/1, 62/2, 50/l-a,52/4 ve 31/3 (iki kez) maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün ve 1.320,00 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı Kanun’un 231/8. maddesi gereğince 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına dair DİYARBAKIR 2. Çocuk Mahkemesinin 22/02/2007 tarihli ve 2006/50 esas, 2007/44 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/04/2013 gün ve 6342/25802 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/05/2013 gün ve 145077 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Gerekçeli kararın hüküm kısmında takdiri indirim maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesi yerine 61/1. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir bir eksiklik olduğu gözetilerek yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre, 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 40. maddesi ile değiştirilen 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesi gereğince haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen çocuklar açısından denetim süresinin 3 yıl olması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına karar verilemeyeceği cihetle, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayan hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden, 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin ilk yasalaşan hali ile 5395 sayılı Yasanın, 5560 sayılı Yasanın 40. maddesi ile değiştirilen 23. maddesinin uygulanma koşulları bulunmamaktadır. 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinde yapılan değişiklikle soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayan suçlar nedeniyle verilen mahkumiyet hükümleri yönünden de hükmün açıklanmasının geri bırakılması
mümkün bulunmakla birlikte, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği tarihte, 5728 sayılı yasanın yürürlükte bulunmaması nedeniyle hüküm tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden uygulanabilecek lehe hüküm 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin ilk halidir. 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin, 5560 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önceki ilk hali uyarınca üç yıla kadar hapis cezaları için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının mümkün bulunması, 5271 sayılı Yasanın 231.maddesinin 7.fıkrasındaki hükme benzer sınırlayıcı bir düzenleme içermemesi, zararın giderilmesi koşulunun çocuğun ailesinin veya kendisinin ekonomik durumunun elverişli olmaması halinde aranmayabilmesi nedeniyle gerek hırsızlık gerekse mala zarar verme suçlarından, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden uygulanabilecek lehe hüküm 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin ilk halidir. Buna göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi halinde, çocuk, beş yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulur. Denetim süresi çocuklar açısından 5560 sayılı Yasanın 40. maddesi ile 3 yıla indirilmiş ise de maddenin diğer koşullarının lehe olması karşısında, sadece denetim süresinin 3 yıl olarak uygulanması, Ceza Genel Kurulu’nun 10.03.2009 gün, 2008/241, 2009/57 sayılı kararında da belirtildiği üzere, karma uygulamaya neden olacağından ve yerel mahkemece, 5395 Sayılı Yasanın 23.maddesinin yasalaşan ilk hali uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, denetim süresinin de 5 yıl olarak uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, (DİYARBAKIR) 2.Çocuk Mahkemesinin 22.02.2007 gün ve 2006/50, 2007/44 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.