Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2013/17701 E. 2013/18861 K. 08.07.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17701
KARAR NO : 2013/18861
KARAR TARİHİ : 08.07.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Katılan vekilinin mühür bozma suçu yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;
6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2012 günlü iade kararının sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan hüküm hukuken geçersiz olup katılan vekilinin mühür bozma suçundan 08/09/2011 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı ise de zamanaşımı süresi içinde mahkemesinden karar istenmesi mümkün olup, temyize konu bir hüküm bulunmadığından, konusu olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Katılan vekilinin karşılıksız yararlanma suçu yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 08/07/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.