YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/19526
KARAR NO : 2014/8094
KARAR TARİHİ : 25.03.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 Sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık ve yanındaki şahısların çalıntı eşyalarla birlikte araçla giderken polisin durumlarından şüphelenerek durdurması ve çelişkili ifadeleri üzerine eşyalara elkonularak araştırılması üzerine mağdurdan çalınan eşyalar olduğu anlaşılarak mağdura iade edildiğinin, sanığın rızai iadesinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartları oluşmadığı halde uygulanması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasının istenilmesi karşısında; ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında aynı yasanın 116/4. maddesi uygulanarak 5271 Sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
2-İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, iki numaralı bozma nedeni yönünden, bozma sonrası kurulacak hükümde 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.