YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/19874
KARAR NO : 2013/19562
KARAR TARİHİ : 11.07.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık …’ın yokluğunda ve bilgisi dışında atanan zorunlu müdafii Avukat …’ın yüzüne karşı verilen hükmün adı geçen Avukat tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakta ise de, sanık zorunlu olarak atanan müdafiden haberdar olmadığından 22.06.2009 tarihli dilekçesinin temyiz niteliğinde olduğu ve öğrenme üzerine süresinde verildiği kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair 05.08.2011 tarih 98-337 sayılı kararı kaldırılarak ve dosyada vekaletnamesi bulunan ve 05.06.2001 ile 25.09.2001 tarihli oturumlarda sanık … müdafii olarak davaya kabulüne karar verilen ve vekillikten çekildiğine dair dosyada bir belge ve bilgi bulunmayan Avukat …’in yanı sıra, sanığa 18.05.2005 tarihli oturumda zorunlu müdafii olarak Avukat …’ın tayin edildiği, Sanık … ve müdafii Avukat …’in yokluğunda ve sanığın bilgisi dışında atanan zorunlu müdafii Avukat …’ın yüzüne karşı verilen hükmün Avukat … tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakta ise de, sanık …’ın zorunlu olarak atanan müdafii Avukat …’tan haberdar olmaması nedeniyle, dairemizin “gerekçeli kararın sanık … müdafii Avukat …’e tebliği için” iade edilmesi üzerine, hükmün sanık müdafiine 08.03.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık … müdafii Avukat …’in 12.03.2013 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanıklar … ve … hakkında kurulan 25.10.2007 tarihli hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
1- Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanık …’ın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün
açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK.nun 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanık …’nin, ölümü nedeniyle hakkında açılan kamu davası düşürülen diğer sanık … ve sanık …’ın sürücülüğünü yaptığı ticari taksi ile birlikte, 14.04.2001 tarihinde, geceleyin, Samsun ilinden Amasya iline geldikleri, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporuna göre, sanık …’ın hırsızlık yapılan işyerlerinin görünmediği bir ara sokakta park ederek araç içerisinde beklediği sırada, diğer sanıkların ana cadde üzerinde bulunan beş yakınana ait işyerlerinin muhkem olan giriş kapılarını sert bir cisimle zorlayarak açıp, mağdur …’na ait işyerinden 25.04.2001 tarihli değer tespit tutanağına göre 75,00 TL değerindeki 37 ekran televizyon ile yazar kasanın çekmecesinden 2,00 TL, mağdur …’in işyerinden 25.04.2001 tarihli değer tespit tutanağına göre 100,00 TL değerindeki müzik seti ile 50,00 TL değerindeki VCD player’i ve 4,00-5,00 TL bozuk para, şikayetçi …’ın işyerinden 5,00 TL, şikayetçi …’ın işyerinden 26,00 TL kağıt para ile 10,00-15,00 TL bozuk para, mağdur …’ün işyerinden 15,00 TL çaldıkları ve suça konu eşyaları getirerek park halindeki araca yükleyip Samsun’a döndükleri ve suça konu eşyaları sanık …’nin evine bıraktıkları, 22.04.2001 tarihinde başka bir hırsızlık olayı nedeniyle Amasya ili Taşova ilçesinde yakalanan sanık …’ın, Amasya merkezde işlenen bu suçları diğer sanıklarla beraber işlediğini ikrar etmesi ve suça konu eşyaların Samsun ilindeki evinde olduğunu ifade etmesi ve diğer sanık … ile birlikte yer göstermesi sonucu mağdurlardan …’ın işyerinden çalınan 1 adet 37 ekran TV ile mağdur …’in işyerinden çalınan müzik seti ve VCD player’in sanık …’nin evinde ele geçirilerek mağdurlara iade edildiği ve yakınanlardan …, … ve …’in şikayetçi olmadığı olayda;
Adli sicil kaydına ve dosyada mevcut onaylı karar suretine göre, geçmişte aynı suç cinsinden mükerrir olan sanık … hakkında 765 Sayılı TCK.nun 522. maddesi uyarınca, belirtilen maddedeki indirimden yararlanamayacağı ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanması halinde atılı suçun uzlaşma kapsamında olmayacağı ve şikayeti bulunmayan mağdurlar … ve …’in kısmi iade nedeniyle sanıkların etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına … gösterip göstermedikleri sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 168/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilerek;
Sanık …’nin eylemlerinin, 493/1, 81/2. (beş kez) maddeleriyle, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1, (üç kez) ve mağdurlar … ve …’in kısmi iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına … göstermeleri halinde 142/1-b, 143/1, 168, (iki kez) maddelerine uyan hırsızlık ve aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddeleri uyarınca geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçu (beş kez) ile şikayetleri devam eden … ile …’a yönelik olarak aynı Yasanın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını (iki kez) oluşturacağı, uzlaşmanın sağlanması ve sanık hakkında mala zarar verme eylemlerinden davaların uzlaşma nedeniyle düşürülmesi ve mağdurlar … ile …’in kısmi iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına … göstermeleri halinde dahi, her iki Kanunun karşılaştırılması sonucu verilecek ceza miktarları dikkate alındığında, 765 Sayılı TCK.nun lehe olduğu anlaşılmakla, mahkemenin 765 Sayılı TCK.nun lehe olduğunu kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
“74,50 TL yargılama giderinin, sanık …’den sebebiyet verdiği miktarda ve ayrı tahsiline” karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne gelince;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanık …’nin, ölümü nedeniyle hakkında açılan kamu davası düşürülen diğer sanık … ve sanık …’ın sürücülüğünü yaptığı ticari taksi ile birlikte, 14.04.2001 tarihinde, geceleyin, Samsun ilinden Amasya iline geldikleri, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporuna göre, sanık …’ın hırsızlık yapılan işyerlerinin görünmediği bir ara sokakta park ederek araç içerisinde beklediği sırada, diğer sanıkların ana cadde üzerinde bulunan beş yakınana ait işyerlerinin muhkem olan giriş kapılarını sert bir cisimle zorlayarak açıp, mağdur …’na ait işyerinden 25.04.2001 tarihli değer tespit tutanağına göre 75,00 TL değerindeki 37 ekran televizyon ile yazar kasanın çekmecesinden 2,00 TL, mağdur …’in işyerinden 25.04.2001 tarihli değer tespit tutanağına göre 100,00 TL değerindeki müzik seti ile 50,00 TL değerindeki VCD player’i ve 4,00-5,00 TL bozuk para, şikayetçi …’ın işyerinden 5,00 TL, şikayetçi …’ın işyerinden 26,00 TL kağıt para ile 10,00-15,00 TL bozuk para, mağdur …’ün
işyerinden 15,00 TL çaldıkları ve suça konu eşyaları getirerek park halindeki araca yükleyip Samsun’a döndükleri ve suça konu eşyaları sanık …’nin evine bıraktıkları, 22.04.2001 tarihinde başka bir hırsızlık olayı nedeniyle Amasya ili Taşova ilçesinde yakalanan sanık …’ın,
Amasya merkezde işlenen bu suçları diğer sanıklarla beraber işlediğini ikrar etmesi ve suça konu eşyaların Samsun ilindeki evinde olduğunu ifade etmesi ve diğer sanık … ile birlikte yer göstermesi sonucu mağdurlardan …’ın işyerinden çalınan 1 adet 37 ekran TV ile mağdur …’in işyerinden çalınan müzik seti ve VCD player’in sanık …’nin evinde ele geçirilerek mağdurlara iade edildiği ve yakınanlardan …, … ve …’in şikayetçi olmadığı olayda;
Sanık …’ın diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içinde işlemeye karar verdiği hırsızlık suçundan yaptıkları iş bölümü gereği, diğer sanıkların suça konu beş ayrı işyerine girerek hırsızlık yaptıkları sırada işyerlerinin görünmediği ara sokakta park ederek araç içerisinde beklemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanunun lehe kabul edilmesi durumunda hakkında aynı Kanunun 37. maddesinin uygulanacağı ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’ nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği, İşyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanması halinde atılı suçun uzlaşma kapsamında olmayacağı ve şikayeti bulunmayan mağdurlar … ve …’in kısmi iade nedeniyle sanıkların etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına … gösterip göstermedikleri sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 168/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilerek;
Sanık …’ın mağdur …’e yönelik eyleminin 765 sayılı TCK.nun 493/1, 65/3, 522 (hafif – 155,00 TL.), diğer 4 yakınana yönelik eylemlerinin ise 493/1, 65/3, 522 (pek hafif), 493/1, 65/3, 522 (pek hafif), 493/1, 65/3, 522 (pek hafif), 493/1, 65/3, 522 (pek hafif) maddeleriyle, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1, 37. (üç kez) ve mağdurlar … ve …’in kısmi iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına … göstermeleri halinde 142/1-b, 143/1, 37, 168, (iki kez) maddelerine uyan hırsızlık ve aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddeleri uyarınca geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçu (beş kez) ile şikayetleri devam eden … ile …’a yönelik olarak aynı Yasanın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını (iki kez) oluşturacağı, mala zarar verme suçu yönünden 5560 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki haliyle 5271 sayılı CMK.nun 253-254. maddeleri gereği uzlaşma koşulları değerlendirilerek sonucuna göre lehe yasanın takdiri gerektiğinin gözetilmeden ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan soyut olarak 765 sayılı TCK.nun lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a-Mağdur …’in işyerinden çalınan para ve eşyaların değeri suç tarihi itibariyle hafif değerde, diğer 4 yakınanın işyerinden çalınan para ve eşyaların değeri ise, (ayrı ayrı) pek hafif olduğu halde, hangi miktarın esas alındığı da gösterilmeden, normal olduğu kabul edilerek sanık … hakkında 765 sayılı TCK.nun 522. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek fazla ceza tayini,
b- Sanığın neden olduğu yargılama giderlerinin “ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,
c- Sabıkasız olan sanık … hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.