YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/19953
KARAR NO : 2014/15894
KARAR TARİHİ : 05.06.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK.nun 185. maddesine aykırı olarak 18 yaşını bitirmeyen suça sürüklenen çocuklar hakkında bir kısım duruşmaların kapalı yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde:
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Suça sürüklenen çocuk … hakkında hırsızlık suçlarından ve suça sürüklenen çocuk … hakkında katılan …’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde:
Suça sürüklenen çocuk … hakkında, hırsızlık suçundan TCK’nun 142/1-b, 143/1, 31/3 maddeleriyle verilen 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasının aynı Yasanın 62.maddesiyle 1/6 oranında indirilmesi sırasında 1 yıl 3 ay 16 gün yerine 15 ay 14 gün hapis cezası hesaplanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3- Suça sürüklenen çocuk … hakkında katılan …’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:
T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin, “…belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma…” yı öngördüğü, yasada geçen “etkinlik” kavramının ise, “…insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi ” ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; sanığın suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan yada sanığın yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir. Bu bağlamda sanık hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, sanığın yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, sanığın sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, 5237 sayılı TCK. nun 50/1-d maddesi uyarınca “sanığın 11 ay 20 gün müddetle Kandıra ilçesindeki halkın yoğun olarak bulunduğu pazar yerlerine girmekten yasaklanmasına” yaptırımına çevrilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.