YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/21855
KARAR NO : 2013/29594
KARAR TARİHİ : 11.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mühür bozma suçundan da dava açılmasına rağmen 26.10.2011 tarihli 2010/575 esas 2011/833 sayılı karar ile hüküm kurulmadığı, bu kararın Üst Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.07.2012 tarihli kararı ile 02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı R.G.’de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması konusunda mahkemesine iade edildiği, ilk derece mahkemesince uyarlama kararı yanında bu kez mühür bozma suçundan da hüküm kurulduğu, zamanaşımı süresi içinde mühür bozma suçundan kurulan hükmünde temyiz incelemesine tabi olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede ;
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.