YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/22357
KARAR NO : 2013/23810
KARAR TARİHİ : 22.10.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılanın konutuna geceleyin sayılan zaman dilimi içerisinde, alet yardımıyla kanırtıp açtığı muhkem olduğu belirlenen pimapen pencereden girerek pek fahiş değerde olduğu anlaşılan 395.00 TL, 1250 USD doları ve 1 adet panasonic marka cep telefonunu çalan sanığın eylemine uyan suç tarihinde yürürlükteki 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522 (pek fahiş), 81/2, 59/2. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 62/1, 116/4, 62/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak, denetime elverişli olacak biçimde her iki Yasaya göre uygulama yapılıp sonuç cezalar belirlenip sanığın lehine olacak hükmün tespiti gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasa’nın 142/1-b ve 116/4 maddeleri uyarınca belirlenen cezanın sanığın lehine olduğu şeklindeki gerekçe ile 5237 sayılı Yasa hükümlerince uygulama yapılıp hüküm kurulmuş ise de, uygulamanın ve kurulan hükmün açıkça sanık lehine olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinden olup aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin hesabında dikkate alındığında, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçundan aynı Yasa’nın 66/1-d maddesinde öngörülen 15 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde ;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
II- Konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince ;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 116/4. maddesindeki “geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak” suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4. maddeleri gereğince hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 10.11.2000 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.