YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/25186
KARAR NO : 2013/22080
KARAR TARİHİ : 30.09.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
765 sayılı TCK’nın 492/1 ve 522. maddeleri uyarınca sanık hakkında hükmolunan ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca para cezasına çevrilen cezanın, aynı Maddenin dördüncü fıkrasında yer … “Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez.” hükmü uyarınca temyizi mümkün olduğu anlaşılmakla; miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin 30.04.2013 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/1. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 27.06.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.