Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2013/26566 E. 2014/15405 K. 02.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/26566
KARAR NO : 2014/15405
KARAR TARİHİ : 02.06.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, 6136 sayılı yasaya muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5560 sayılı Kanunla değişik CMK.nın 231.maddesinin 12.fıkrası uyarınca itirazı kabil kararlardan olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, 5271 sayılı CMK.nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 Sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmadığı gözetilerek hapis cezası ertelenmiş olsa dahi aynı Kanunun 53/1.maddesindeki (a), (b) ve (d) bentlerindeki haklar ile ( c ) bendindeki hakların diğer kişiler yönünden hapis cezasının kanuni sonucu olarak infaz tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu hakların infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden bu aykırılık bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK.nın 51/3.maddesinin 2.cümlesi uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında hükmolunacak denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan cezanın süresinden az olamayacağı gözetilmeden sanık hakkında 1 yıl 3 ay hapis cezasına karar verildiği halde, 1 yıl denetim süresine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 Sayılı CMUK.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ve bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 51/3 maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.