YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2900
KARAR NO : 2013/26136
KARAR TARİHİ : 12.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
6217 sayılı Yasanın 13. maddesi, ile 4902 sayılı Harçlar Yasasının (1) sayılı Tarifesinin “Mahkeme Harçları” bölümünün, “ IV.Temyiz,istinaf ve itiraz harçları” kısmının, tüm fıkralarıyla değiştirilip, b fıkrası ile Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularından da harç alınması hükme bağlanmış ve Anayasa Mahkemesinin 20.10.2011 gün ve 2011/54-142 sayılı kararı ile bu hüküm iptal edilerek kararı Resmi Gazetede yayımlandığı 28.12.2011 tarihinden altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmişse de Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçesini Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Adil Yargılanma Hakkı kapsamında değerlendiği,mahkemeye erişim hakkının engellenmemesi bağlamında belirlediği kriterlerden birisi olan, “ödeme gücü olmayanlar bakımından etkili adli yardım sisteminin olması” koşulunun ülkemizde yeterince bulunmamasına dayandırdığı gözetildiğinde, anılan hususun Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğe girmesi beklenmeksizin temel haklarla ilgili Uluslararası Sözleşmeleri ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları dikkate alınarak iç hukukta uygulanması gerektiği gözetilerek,temyiz isteminde bulunduğu tarihte cezaevinde hükümlü olup 12.09.2012 tarihli dilekçe ile temyiz harcını ödeyecek ekonomik gücü olmadığını bildiren sanığın temyiz isteminin süresinde olduğundan, tebliğnamedeki red düşüncesine, duruşmada şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini bildiren ancak davaya katılması hakkında karar verilmeyen şikayetçi …’a gerekçeli karar tebliğ edildiği halde temyiz isteminde bulunmaması ve Üst C.Savcısının hükmü bu yönden temyize hakkı olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bu yönden de bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.
1-Sanık hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK.nun 142/1.b ve 143/1 maddeleri uyarınca tayin edilen 2 yıl 8 ay hapis cezasından aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilerek sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıkla birlikte suç işlediği iddia olunan diğer iki kişi hakkında beraat kararı verilmiş olduğu halde, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda uygulama imkanı kalmayan TCK’nun 119/1-c maddesiyle temel cezanın artırılmasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının (2) nolu fıkrasında bulunan TCK.nun 119/1.c maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve sanığın TCK.nun 116/4 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ” karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.