YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/30185
KARAR NO : 2014/2068
KARAR TARİHİ : 29.01.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
07.01.2013 tarihli celsede sanığın ifadesinde ‘6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca borcunu öderse ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine’ dair kendisine tebligat yapıldığını, babasının borcunu ödediğini ve bu belgeyi getirmek için süre istediğini belirtmesi üzerine mahkemece sanığa süre verildiği, ancak 04.02.2013 tarihli celsede belgeyi getirmemesi nedeniyle mahkumiyet kararı verilmiş ise de, dosya içerisindeki belgelere göre sanığın borcunu 01.02.2013 günü ödediğinin anlaşılması karşısında,
Kuruma olan borcun babası tarafından ödendiği düşüncesiyle zamanında borcunu ödemeyen sanığın babası tarafından borcun ödenmediğini öğrenince yasal altı aylık süreden sonra ödemede bulunarak ödeme amacını ortaya koyduğu nazara alınarak katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 29/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.