Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2013/3040 E. 2013/25318 K. 05.11.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3040
KARAR NO : 2013/25318
KARAR TARİHİ : 05.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I) Sanık hakkında; Mala Zarar Verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazların incelenmesin de;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26.maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II) Sanık hakkında; Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazların incelenmesinde;
İşyeri dokunulmazlığı suçunun birden fazla kişiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Dosya kapsamı ve mahkemenin gerekçedeki kabulüne göre; eylemin 18.03.2011 tarih saat 05.00 – 06.00 saatleri arasında gerçekleştiğinin anlaşılması, suç tarihindeki güneşin doğuş saatine göre gece vaktinin 04.51’de sona ermesi ve atılı suçun gece işlendiğine dair dosya içerisinde başkaca bir delilin bulunmaması karşısında eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 143.maddesinin, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda ise, TCK 116/4 maddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi ve hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması,
2- Sanık hakkında, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri sonucunda uygulanan; 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezaların infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
3- Uygulamaya göre de; sanığın, suç tarihinde gece vakti gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminden dolayı temel ceza asgari hadden tayin edilmesine karşılık, geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY’nın 143/1. maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05/11/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.