YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3161
KARAR NO : 2013/10557
KARAR TARİHİ : 30.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Mühür bozma suçundan; 19/04/2012 tarihli beraat karşılıksız yararlanma; mahkemenin 2011/640 Esas – 2012/280 Karar numarası ile verilen hükmün tüm sonuçlarıyla ortadna kaldırılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 19/04/2012 tarihli beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/07/2012 günlü iade kararının yalnızca su hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, dolayısıyla daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu belirlenerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmamış ise de, katılan vekilinin mühür bozma suçundan 19/04/2012 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında su hırsızlığı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05/07/2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde önceki hükmün ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 30/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.